Միջոցառման վայրը՝ Կ. Ստանիսլավսկու անվան դրամատիկական թատրոն,
Միջոցառման օրը՝ Փետրվարի 18,
Միջոցառման ժամը՝ 19։00
Գասպարե Դորին հայտնի ժամանակակից իտալացի դրամատուրգ է։ Նրա պիեսները արժանացել են հեղինակավոր մրցանակների։
Պիեսը այն մասին է, թե ինչպես են մարդիկ կապված միմյանց հետ այս կյանքում և, հնարավոր է, նաև հանդերձյալ կյանքում։ Պիեսը խոսում է հարգանքի, համբերության և փոխըմբռնման մասին։ Այն հոգեբանական դրամա է, չնայած այն կարելի է անվանել և՛ դետեկտիվ, և՛ թրիլեր։ Բեմում ներկայացված են երկու տարբեր դրվագներ, որոնք սկզբում թվում են անկապ, բայց հետո դրանց կապը դառնում է ակնհայտ։
Կերպարները, թե՛ կյանքում, թե՛ մահվան մեջ, փորձում են խուսափել ոչ միայն կյանքի, այլև մահվան կողմից իրենց համար պատրաստված թակարդից։ Հերոսներից մեկը, ով սիրում է փղերին, ասում է. «Փղերը առանձնանում են իրենց բարությամբ և իմաստությամբ։ Նրանք իրենց հիանալի են զգում թե՛ խմբում, թե՛ մենակ։ Նրանք երկրի վրա ամենաշփոթ կենդանիներից մեկն են։ Փղերի խումբը նախիր չէ, այլ ավելին։ Այն նման է փոքրիկ համայնքի։ Եվ հետո մի օր նրանք շարժվում են առաջ՝ լքելով իրենց տարածքը։ Եվ ոչ ոք չգիտի, թե ուր են գնում։ Ոչ ոք չգիտի, թե ինչու են նման որոշում կայացրել։ Ոչ ոք չգիտի նրանց նպատակը»։ Ահա թե ինչպիսին են մարդիկ։
Միջոցառման օրը՝ Փետրվարի 18,
Միջոցառման ժամը՝ 19։00
Գասպարե Դորին հայտնի ժամանակակից իտալացի դրամատուրգ է։ Նրա պիեսները արժանացել են հեղինակավոր մրցանակների։
Պիեսը այն մասին է, թե ինչպես են մարդիկ կապված միմյանց հետ այս կյանքում և, հնարավոր է, նաև հանդերձյալ կյանքում։ Պիեսը խոսում է հարգանքի, համբերության և փոխըմբռնման մասին։ Այն հոգեբանական դրամա է, չնայած այն կարելի է անվանել և՛ դետեկտիվ, և՛ թրիլեր։ Բեմում ներկայացված են երկու տարբեր դրվագներ, որոնք սկզբում թվում են անկապ, բայց հետո դրանց կապը դառնում է ակնհայտ։
Կերպարները, թե՛ կյանքում, թե՛ մահվան մեջ, փորձում են խուսափել ոչ միայն կյանքի, այլև մահվան կողմից իրենց համար պատրաստված թակարդից։ Հերոսներից մեկը, ով սիրում է փղերին, ասում է. «Փղերը առանձնանում են իրենց բարությամբ և իմաստությամբ։ Նրանք իրենց հիանալի են զգում թե՛ խմբում, թե՛ մենակ։ Նրանք երկրի վրա ամենաշփոթ կենդանիներից մեկն են։ Փղերի խումբը նախիր չէ, այլ ավելին։ Այն նման է փոքրիկ համայնքի։ Եվ հետո մի օր նրանք շարժվում են առաջ՝ լքելով իրենց տարածքը։ Եվ ոչ ոք չգիտի, թե ուր են գնում։ Ոչ ոք չգիտի, թե ինչու են նման որոշում կայացրել։ Ոչ ոք չգիտի նրանց նպատակը»։ Ահա թե ինչպիսին են մարդիկ։
