«Լևոնն իր ողջ էությամբ արտիստ է. արվեստը նրա հոգում է։ Նա հպարտ է, ինչպես իսպանական գրանտ, և հպարտությունը նրան շատ է սազում»։
«Արտիստը» ներկայացումը՝ ըստ Ալեքսանդր Շիրվանզադեի համանուն ստեղծագործության, հրավիրում է բացահայտելու Լևոնի ներաշխարհը, որտեղ արվեստը կյանքի իմաստ է, իսկ հպարտությունը՝ սեփական արժանապատվությունը պահպանելու ուժ։
Նուրբ զգացմունքների, երազանքների և իրականության բախման պատմություն՝ Արամ Նալբանդյանի բեմադրությամբ։